zaterdag 24 februari 2018

Drukke week

Maandag en dinsdag was ik natuurlijk aan het werk bij een ander filiaal deze week.
Woensdagnacht moest ik weer in mijn eigen filiaal aan het werk, om 3 uur.
De magazijnman is met vakantie en aangezien ik in oktober ook mijn BHV heb gehaald ben ik dan de opener.
Om niet ver over mijn uren heen te gaan was ik vroeg klaar, om 6 uur al.
Ik ben gelijk naar bed gegaan en mijn man heeft voor de kinderen gezorgd, maar omdat die best wel veel herrie maakte sliep ik moeilijk in en ben ik de rest van de ochtend om de haverklap wakker geweest van onrust.
De prikkels van de 2 dagen daarvoor zullen daar ongetwijfeld ook iets mee te maken hebben gehad.

Donderdag moest ik weer van 3 tot 6 en ik had besloten pas op bed te gaan liggen als de kinderen naar school waren zodat ik misschien wat rustiger kon slapen.
Er kwam ook nog iemand een stapel verhuisdozen ophalen via facebook om 8 uur dus dat was prima zo.
Maar weer kon ik heel slecht slapen en om 10 uur ging de telefoon; onze middelste zoon had een misstap gemaakt met gym en hij kon niet op zijn voet staan.
Mijn man heeft hem eerst mee naar de huisarts genomen, in de tussentijd heb ik even wat boterhammen gegeten, en we moesten door naar het ziekenhuis voor een foto dus toen heeft hij mij ook opgehaald.
Als we erg lang zouden moeten wachten kon hij dan eventueel naar huis om de andere 2 kinderen op te halen en gewoon les te gaan geven.
Ik had zelf mijn nieuwe OV-kaart bij me en contant geld zodat ik een kaartje voor mijn zoon zou kunnen kopen.

Na een uur werd de foto gemaakt en er was gelukkig niks te zien dus we konden naar huis (het heeft 2 dagen geduurd maar hij kan er nu gewoon weer op lopen).
Eenmaal thuis heb ik nog een poging gedaan om op bed te gaan liggen, ik kwam nu echt zwaar slaap tekort!
Met heel veel moeite heb ik mijn zwaar overprikkelde brein tot rust weten te krijgen zodat ik in slaap kon vallen en nog geen uur later ging de telefoon.
Mijn man was bij het ophalen van de jongste niet langs de juf van de middelste gelopen dus die belde op hoe het met hem ging 😢
En toen begon mijn hoofd weer van voor af aan, slapen lukte niet meer.

En ook vrijdag moest ik van 3 tot 6 werken.
Toen ik thuis kwam heb ik mijn man en al mijn dieren het bed uitgeschopt, de slaapkamerdeur dichtgedaan en wilde ik gaan slapen tot 13 uur, ik moest om 14 uur weer sporten.
Helaas was ik weer heel onrustig en ik werd om 11 uur weer wakker.
Halverwege het sporten barstte ik in huilen uit, mijn emmer was gewoon vol.
Toen het de emoties weer wat gezakt waren heb ik het uur afgemaakt en ben ik thuis op de bank tv gaan kijken en nadat ik hem uit zette in slaap gevallen, waarna ik om 18 uur weer wakker werd.
En zowaar, van dat slaapje was ik wel opgeknapt!

En nu ben ik 2 dagen vrij, ik heb lekker tot 11 uur op bed gelegen.
Nu rustig aan doen, zodat ik deze week weer met een lege emmer begin.
Het is voorjaarsvakantie en we willen dinsdag op mijn vrije dag naar het nationaal videogame museum, dat hebben we onze oudste belooft.
Dan brengen we eerst onze 2 kittens naar de dierenarts voor castratie (dagopname bij onze dierenarts) en dan rijden we door.

Als jullie ook vakantie hebben; wat zijn jullie plannen deze week?

maandag 19 februari 2018

OV-chipkaart

Aangezien ik woon en werk in dezelfde woonplaats en wij altijd gezamenlijk met de auto naar familie gaan, reis ik vrijwel niet met het openbaar vervoer.

Toen ik in 2013 het diagnose traject volgde voor mijn autisme en daarna ook nog wat cursussen volgde die mij misschien konden helpen, ging ik wel vaak zelfstandig met de bus daar naartoe, dat was dan een half uur reizen.
Voor dat doel had ik een anonieme OV-chipkaart gekocht van €7,50
Persoonlijk vind ik dat veel geld, vroeger kocht je alleen een kaartje voor de busreis zelf en nu komt dit bedrag bovenop je reis of reizen, het word pas 'goedkoper' als je er vaker gebruik van maakt.

Nu werk ik vanwege een verbouwing van een ander filiaal twee keer daar en maak daarvoor ook weer een busreis van een half uur, mijn man had zelf de auto nodig.
Vandaag ben ik voor de eerste keer geweest.

Ik had vorige week mijn OV-kaart opgedoken en die was geldig t/m 01-02-2018 (aargh!) dus ik heb zondag een nieuwe aan moeten schaffen, weer €7,50
Voor mijn eigen gemak had ik gevraagd of ik niet het oude saldo kon overzetten naar de nieuwe, maar nee, dat moest echt online gebeuren.

Nu ben ik daar net voor gaan zitten, een account voor deze kaart had ik al eens aangemaakt.
Ik blijk de kaart voor het laatst in december 2014 gebruikt te hebben en was verrast dat er nog €20,78 op bleek te staan!
Ik dacht dat het niet meer dan een eurootje of vijf geweest kon zijn.

En daar komt dan de hele rompslomp; omdat het meer dan €20 is wat erop staat, kan ik het niet online terug vragen maar moet ik het kaartje met een online ingevuld formulier fysiek opsturen naar een postbus in Amersfoort.
Oftewel: er moet nog een postzegel op ook!
Daar gaat mijn 78 cent (ongeveer wat ik voor de postzegel betaalde die ik nog op voorraad had) die er nét teveel op stond...

Als ik het zo allemaal bekijk, vind ik het maar geldklopperij dat hele OV-chip systeem en vrolijk word ik er niet van, dat ik zoveel kwijt ben voor 2 dagen werken.
Ik krijg vast reiskostenvergoeding, maar dat kan nooit veel zijn.

En nee, ik kon ook van niemand een anonieme kaart lenen, mijn moeder heeft er 1 op haar naam en mijn andere familie en vriendinnen hebben allemaal een auto.

Het had eigenlijk een leuke meevaller moeten zijn dat er nog zoveel geld opstond en dat dat weer mijn kant opkomt, en nu is het eigenlijk een domper geworden dankzij dit nodeloos ingewikkelde en dure systeem.

Wie reist er nog meer maar weinig met het OV?

zondag 11 februari 2018

Voor het eerst sporten

Vrijdag ben ik voor het eerst wezen sporten bij de fysiopraktijk.

Ik ben op de crosstrainer geweest, de fiets en heb diverse kracht apparaten gebruikt (noem je dat zo?).

De bedoeling was vooral om spieren te gaan gebruiken die ik normaal niet gebruik.
Gezien mijn werk best arbeidsintensief is waren dat er niet veel, maar we zijn er in geslaagd.
Ik had namelijk nergens spierpijn totdat ik mijn armen omhoog deed om mijn shirt aan te trekken en later om mijn jas op te hangen :)

Zo'n beetje alle apparaten moest hij zwaarder maken omdat het mij gemakkelijk afging, is het toch niet zo slecht gesteld met mijn conditie als ik dacht.
Alleen het apparaat waarbij je met je benen het gewicht opzij moest duwen vond ik zwaar en dat lukte ook geen 15 keer achter elkaar.
Oftewel; ik heb hele zwakke bilspieren ;)

Ik ben ook op de loopband geweest en dat vond ik echt verschrikkelijk.
Alle andere dingen breng je namelijk zelf in beweging en nu moest ik op iets lopen wat uit zichzelf bewoog.
Hij probeerde nog te zeggen dat ik hierover ook zelf de controle heb door middel van de knoppen maar dat is toch niet hetzelfde.
Ik wilde het toch even blijven proberen en ben er 10 minuten op geweest.
Hij zei: je ziet er ook niet uit alsof je het naar je zin hebt.
Nou goed, weten we dat ook weer.

Ik vond het toch heel leuk en morgen mag ik weer.
Ik ben wel blij dat het op afspraak gaat want dan ga ik tenminste, op eigen initiatief zou ik al gauw beslissen dat ik te moe ben.

Thuis ben ik in huis aardig opgeschoten, met de administratie iets minder.
Ik heb facturen gemaakt en heb alle transacties ingeboekt voor zover dat nog niet gebeurd was.

Het was ook wel lastig dat ik deze twee weken geen hulp van mijn man had, wegens een chronisch tekort aan krantenbezorgers en een gebroken pols bij iemand heeft hij vanaf de kerstvakantie tot nu 's nachts kranten gelopen waardoor hij 's ochtends ging slapen. En 's middags moest hij natuurlijk ook gewoon aan het werk.
Het geld hadden we best kunnen missen, maar het is natuurlijk wel lekker zo vlak na de verhuizing.

Ik heb ook nog wat dingen weten te verkopen via facebook en marktplaats die sinds de verhuizing overbodig waren geworden.
Ruimt lekker op en ook weer een extraatje.

Ik zal binnenkort nog een berichtje schrijven over de stand van zaken op onze spaarrekening zo na de verhuizing...

maandag 22 januari 2018

Weer een stapje verder

Wat later dan gepland is onze oude buurman nu bezig met het doen van de keukenvloer.
Het moest eerst nog glad gemaakt worden omdat wij de muur tussen de woonkamer en de keuken eruit hadden laten breken, dat heeft hij vandaag gedaan.
Dan kan morgen het laminaat erin en hij gaat onze laatste kale woonkamermuur behangen.

Als dat gebeurd is kan ik de laatste 2 planken daar ophangen en dan is dat ook weer af!

In de aanbouw moet ik ook nog wat planken ophangen boven het bureau voor de administratie, dat staat nu nog op een in elkaar geknutseld kastje op de vloer.
Ik had dat al eerder kunnen doen, maar ik was toe aan wat rust na de verhuizing.
Ook ben ik inmiddels weer volledig aan het werk, gelukkig gaat dat heel goed!

Vanaf aankomende maandag ben ik dan weer 2 weken vrij, dat doe ik altijd in januari om achterlopende zaken in te halen en de administratie van onze bedrijven af te ronden.
Dat krijg ik vaak niet af maar dan ben ik al wel een heel eind op weg en kunnen wij het redelijk op tijd inleveren.

De fysiotherapie die ik had voor het hyperventileren is afgerond, maar daar heb ik het ook gehad over het verbeteren van mijn conditie in het algemeen.
Ik ben 32, 1.71meter lang en 90 kilo zwaar en mijn conditie is naar mijn eigen zeggen bedroevend...
Dat helpt natuurlijk ook niet als ik in een slechte periode zit qua energie, ik kan een groot gedeelte van mijn altijd inzakkende energie leggen bij mijn autisme, maar heus niet alles ;)

Dus heb ik vandaag bij dezelfde fysio-praktijk een intake gesprek gehad over hulp bij het sporten.
Als jonge meid heb ik nooit gesport en ik weet daardoor niet waar ik moet beginnen, wat ik leuk vind, wat het beste bij mij past en wat ik het beste volhoud.
Daar gaan ze mij bij helpen, vooralsnog hebben we 2x per week afgesproken.

En dan moet ik natuurlijk ook thuis aan de slag met mijn eten, daar moet ik het nog eens goed met mijn man ook over hebben hoe we dat gaan aanpakken.
Al met al komen we steeds een stapje verder, in het huis en persoonlijk.
Ik had eigenlijk eerst nog niet zo'n zin om weer in mijzelf te gaan investeren omdat ik bang ben voor het gedeelte tussen 'het kost mij energie' en 'het levert mij energie op', maar na het gesprek van vandaag zie ik het eigenlijk wel zitten.
Vooral omdat ik nu ook al een stuk helderder in beeld heb hoe we het gaan doen.

Ik ga ervoor!

dinsdag 2 januari 2018

Nieuw jaar, nieuwe kansen

Allereerst iedereen de beste wensen voor 2018!

Ik heb geen goede voornemens gemaakt, maar wel leuke vooruitzichten.
De tweede helft van 2017 was voor ons op zijn zachtst gezegd turbulent te noemen.

Eerder dan verwacht is het ons gelukt een huis te kopen waar we nu heel fijn wonen!
Vanaf oktober ben ik ziek, gelukkig gaat dat nu al heel veel beter.
In november, vlak nadat wij de sleutel van ons huis kregen, hebben wij een kat moeten laten inslapen.
Ze was heel ziek en een dure behandeling had niet geholpen.
Nog geen drie weken later vond ik mijn laatste kat overleden op ons bed, had ik tijdens de verhuizing geen tijd om verdriet te hebben om mijn ene kat, het overlijden van de ander kwam twee keer zo hard binnen!
De verhuizing zelf was een frustrerend proces; doordat ik zelf weinig kon was ik er van afhankelijk wanneer andere mensen tijd voor mij hadden en dat ging niet altijd goed.
De schilder die we hadden ingehuurd kwam iedere keer niet opdagen en ik heb last-minute iemand anders moeten regelen omdat we anders onze spullen niet konden gaan verhuizen en dat kon echt niet langer wachten! Dat heeft ons gewoon een week gekost die we veel beter had kunnen besteden...

Er zijn nu ook nog dingen in huis niet af, maar daar komt volgende week mijn oude buurman voor die aannemer is.
Ook kan ik zelf steeds meer oppakken en heb ik nu zelfs weer tijd om een blog te schrijven ;)

Ik heb zin in de laatste dingen hier afmaken en mij ook weer te gaan storten op de financiën.
Ik moet de bonnetjes van de afgelopen 2 maanden nog in mijn kasboek zetten maar ik heb niet het idee dat het enorm uit de hand gelopen is.
Wel wil ik er weer meer bovenop gaan zitten, we hebben nu immers een hypotheek om af te lossen en daar wil ik zo snel mogelijk extra voor gaan bijstorten!
Ook is het weer tijd de administratie van onze eigen zaken af te gaan sluiten zodat het naar de boekhouder kan én we hebben de hypotheekrenteaftrek nog niet aangevraagd dus daar komt ook nog een leuk bedrag van terug.

En natuurlijk gaan we nu ook weer de focus leggen op de leuke dingen, zoals het bloggen weer oppakken, meer taarten en cupcakes maken en dingen die ik graag wil doen ook gaan doen :)

zondag 19 november 2017

Achtbaan

In mijn vorige berichten schreef ik over de klachten die ik had door het roken en dat ik daar door te stoppen vanaf hoopte te komen.
In het laatste bericht was ik 3 weken gestopt, inmiddels is het 10 weken.

Helaas heeft het niet de gehoopte verbetering in mijn gezondheid opgeleverd en kwam ik in de vierde week terecht in een achtbaan; van niks kunnen en ziekenhuisbezoeken.
Volledig ingestort heb ik 2 weken lang op bed gelegen, voor zover ik dus niet bij een dokter zat.

En nog steeds kan ik weinig, na 2 uurtjes op mijn werk moet ik weer naar huis en thuis moet ik intensieve dingen vermijden.
Niet bijzonder handig, ook omdat wij 6 november de sleutel hebben gekregen.

Ik zou het behang trekken en de muren verven allemaal zelf gaan doen, maar ik heb nu dus het verven uit moeten besteden.
Vanwege de benauwdheid en de duizeligheid die daarmee gepaard gaat kan ik zeker niet op een trap gaan staan om de randjes te verven en een hele muur vol rollen is veel te intensief.

En het is fijn om hulp te hebben maar daar moet ik (meestal) wel zelf bij aanwezig zijn, waardoor ik al een paar keer over mijn grens heb moeten gaan en dan de volgende dag jankend wakker werd van hoe ellendig ik mij voelde.

En wat heb ik dan?
Mijn longen zijn nagekeken, anderhalf jaar geleden heb ik een longontsteking gehad waarbij ze ook een embolie hadden gevonden, dus dat was de eerste plek om te gaan zoeken.
Maar mijn longen zijn in orde.
Daarna hebben ze gekeken naar mijn hart, maar ook daar is niks mis mee.

Lichamelijk kunnen ze dus niks vinden.
Het vermoeden is nu dat ik aan het hyperventileren ben en daarmee mag ik naar de fysio voor ademhalingsoefeningen en juist nu ook werken aan mijn conditie.
Stoppen met roken heeft ook voor een paar extra kilo gezorgd dus dat helpt niet.

En dan vragen een hoop mensen aan mij; ben je niet 'gewoon' overspannen?
Maar ik voel mij helemaal niet overspannen of gestrest.
Als autist ben ik ook al meerdere keren in mijn leven overspannen geweest en zo voel ik mij nu helemaal niet.
De stress kwam ook pas nádat ik zo weinig kon, want dit is natuurlijk alles behalve het goede moment om er zo bij te zitten.

Eerst maar eens langs de fysio dan, en de bedrijfsarts wil mij ondertussen ook zien dus daar heb ik dinsdag een afspraak.

Zijn er hier nog mensen die ervaring hebben met hyperventilatie? En hoe kwam dat dan?

maandag 2 oktober 2017

3 weken

Vandaag dan 3 weken gestopt met roken en het lukt nog steeds!

Ik heb het wel even heel moeilijk gehad en dat heeft hier ook de nodige ruzies opgeleverd.
Mijn man had het niet goed door omdat hij het zelf niet zo moeilijk ermee had en omdat hij ook veel weg is geweest voelde ik mij een beetje in de steek gelaten.
Is allemaal weer goedgekomen hoor maar ik moest er wel ff doorheen helaas.

Verder dacht ik woensdag dat het met de energie ook weer de goede kant op ging.
Ik kon een paar dingen oppakken in huis en ook donderdag op mijn werk voelde ik mij beter dan eerst.
Helaas heb ik vrijdag toch weer de halve dag op bed gelegen, daarna moest ik 's nachts werken dus zaterdag was ook niet veel en zondag kwam ik niet verder dan douchen en koken.

Vannacht heb ik ook gewerkt en nu heb ik totaal geen zin om te slapen dus lijkt het weer mee te vallen, maar ik ga zo toch liggen anders is de kans groot dat ik eind van de middag instort.
Ik heb wel vaker dat ik een beetje hyper van mijn werk afkom, en dan heb ik geen slaap maar dat wil niet altijd zeggen dat ik dan niet moe ben ;)

Morgen heb ik weer een afspraak met de stopcoach.
Daar kijk ik naar uit want ik wil deze dingen graag bespreken met haar en ook de benauwdheid is nog niet minder geworden, dus ik wil graag even weten wat ik daar de komende tijd van kan verwachten.
Ik was gelukkig wel vrij snel van het rokershoestje af, dus dat is alvast prettig.

Al met al gaat het wel steeds een beetje beter, dus misschien ben ik te ongeduldig :)
Herkenbaar?