vrijdag 30 juni 2017

Halverwege

Ik nam mij aan het begin van de challenge voor om ons spaargeld verdubbeld te hebben halverwege het jaar.
Een paar weken geleden schreef ik over hoe moeilijk ik het vond tot nu toe, met dat weinig tot niks uitgeven, en dat een aantal noodzakelijk uitgaven ook erg tegen waren gevallen.
Maar ik heb ook geschreven over wat er aan de inkomsten kant allemaal is gebeurd en de besparingen die ik nog heb gerealiseerd op de vaste lasten sindsdien.

Nu hebben zijn wij daadwerkelijk halverwege het jaar, hebben we het gehaald?
Korte antwoord: nee!

Maar wel bijna!
Onze spaarrekening telt €19.000 in plaats van de €20.000 die we eigenlijk voor ogen hadden.

Dat had nog iets meer kunnen zijn als wij op tijd aangifte hadden gedaan bij de belastingdienst.
Een andere blogster had namelijk nu ook haar herberekende toeslagen terug en wij alleen nog maar de aanslagen, al moet ik zeggen dat ze dit jaar erg vlot zijn!

Met het extra werken deze vakantie moet het goed komen en verwacht ik in augustus dit doelbedrag wel voorbij te zijn.

Ervaring leert wel dat het sparen in de tweede helft van het jaar minder hard gaat, maar ik hoop toch nog wat uit mijn Marktplaats aanbiedingen te kunnen trekken sowieso.
Geduld is een schone zaak...

De twee grootste frustraties daar zijn dat het zo lang duurt én dat als je dan contact hebt met iemand ze ineens niet meer reageren, zelfs bij iemand waarbij de aankoop al overeen gekomen was, grrr

Zijn jullie doelen al bereikt?
Zo niet, wat wil je er nog aan doen om toch nog zover te komen?

donderdag 29 juni 2017

Vervolg over de voet

Vandaag is mijn man naar het ziekenhuis geweest voor zijn voet.

Helaas hebben ze met röntgen foto's artrose ontdekt in de knokkel van zijn voet.
Het enige dat ze daar voor kunnen geven is pijnstilling...

Voor het litteken onder zijn voet waar het glas heeft gezeten krijgt hij een MRI scan om te kijken of er geen zenuwen klem zitten.
Daarvoor is hij pas weer 1 augustus aan de beurt...

Het plan was als zijn lessen zouden stoppen voor de zomervakantie, hij post zou gaan lopen.
Dat laten we nu zitten maar ik kan wel extra aan het werk in de supermarkt.

Ik krijg voor de maanden juli en augustus een contract van 38 uur, daarna ga ik terug naar de 25 (dus niet de 30 die ik sinds januari had).
Als mijn man dan toch thuis zit kan hij het huishouden, kinderen en koken bijhouden en dan hoef ik alleen maar te werken.

We hebben wel nog een paar folderwijken die we overnemen, maar dat is maar 1 à 2 uur per week.
Het is onze eigen wijk en we nemen het over van degene die het na ons is gaan lopen als die op vakantie gaat.
We hebben dit jaar dus niet -zoals voorgaande jaren- 3 extra wijken per week omdat we ons overal voor ingeschreven hebben ;)

We zitten wel nog met een dilemma;
als mijn contract word verhoogd naar 38 uur, staat er nergens geregistreerd dat dat maar tijdelijk is.
Als ik dan een nieuwe werkgeversverklaring aanvraag staat daar voor een heel jaar 38 uur op.
En we hebben zitten rekenen, dat we daarmee wel de hypotheek rond zouden kunnen krijgen.
En de hypotheek betalen is ook geen probleem als ik weer minder uur werk want het scheelt ons €200 in de maand vergeleken met de huur (die we dan extra willen aflossen voor nóg lagere maandlasten).

Wat zouden jullie doen?
En even voor iedereen die dit misschien een vorm van fraude vind:
Als je samen een huis koopt op het moment dat je al een kindje verwacht en nu nog full-time werkt maar al weet dat dat part-time gaat worden zodra de kleine er is (en je al hebt uitgerekend dat je dat kunt betalen), dan is dat toch ook geen fraude?
De bank hoeft toch alleen maar te weten wat je verdiend op het moment van de aanvraag zodat je op dat moment aan de regels voldoet?

dinsdag 20 juni 2017

De voet van mijn man

Er is een tijd geleden hier de opmerking gemaakt of mijn man dan helemaal niks doet in het huishouden, zoals ik schrijf lijkt het misschien een beetje of ik het allemaal alleen doe.

Ik kan jullie verzekeren; dat is niet zo!
Maar soms krijg ik wel een aantal taken van mijn man op mijn bordje geschoven.
Dat is soms best lastig, er ontstaat dus ook wel eens ruzie over (die we altijd snel weer bijleggen).

De taken van mijn man zijn naast zijn werk dat in de middag en avond plaatsvind;
- kinderen uit bed halen en voorzien van lunch en dergelijke naar school brengen
- de keuken en tafel opruimen en de vaatwasser aanzetten
- de kinderen uit school halen
- en soms vraag ik van hem even te vegen/stofzuigen, de was op te hangen of een boodschapje te doen
- in de vakanties geeft hij geen les in zijn praktijk, maar hebben we vaak invalwerk met bezorgen en het is de bedoeling dat hij dat oppakt

Het mag duidelijk zijn dat punt 1 en 3 altijd gewoon gebeuren, maar de rest is nog wel eens lastig.

En hij mag dan regelmatig dingen net zo lang voor zich uitschuiven totdat hij er geen tijd meer voor heeft, hij kan er ook niet altijd iets aan doen dat het niet lukt.

Dat begon allemaal in 2014:
Hij had een optreden met 1 van zijn bandjes en bij het afstappen van het podium kwam hij met zijn voet op een gebroken glas terecht (auw!) die dwars door zijn gympie zijn voet in ging.
In plaats van naar een dokter te gaan heeft er een aangeschoten co-assistent die toevallig daar aanwezig was naar zijn voet gekeken en beslist dat er geen hechtingen nodig waren.
De volgende dag lag het natuurlijk nog steeds behoorlijk open en was het te laat om het nog te laten hechten.

Langzaam genas het maar ontstond het gevoel dat er nog iets inzat; een glassplinter waarschijnlijk.
De huisarts heeft hem doorverwezen naar het ziekenhuis en een operatie volgde.
In 2014 gingen wij ook naar Legoland Denemarken, de vakantie was al geboekt en betaald en ik had nog geen rijbewijs.
2 weken voor de vakantie vond de operatie plaats, volgens de arts moest dat makkelijk kunnen omdat de hersteltijd ongeveer 2 weken was.

En het leek in eerste instantie ook voorspoedig te verlopen, mijn man is naar Denemarken gereden maar eenmaal daar aangekomen kreeg hij tóch ontzettend last van zijn voet.
Hij is 1 dag mee geweest naar het park in de rolstoel die ik voor hem had opgehaald bij de ingang, de rest van de tijd is hij in het huisje gebleven terwijl ik met onze 3 jongens op stap ging.
Hij wilde zijn voet zoveel mogelijk laten rusten omdat hij degene was die ons weer naar huis moest rijden.

Eenmaal thuis en op controle bij de arts die geopereerd had (die schrok van hoe mank hij nog liep) bleek dat mijn man allergisch was voor het hechtdraad en dat had een kleine ontsteking veroorzaakt.
Hechtdraden er eenmaal uit leek het eindelijk de goede kant op te gaan.

Maar nee, zijn litteken verhoornde (lijkt op waarvan je nagel gemaakt is) en hij bleef last houden met lopen. Eind december werd hij dus opnieuw geopereerd...
Dit keer met ander hechtdraad dus dat ging gelukkig goed, maar ook deze keer bleef hij last houden.
Zomer 2015 werd hij opnieuw doorverwezen naar het ziekenhuis, de arts zag geen heil meer in opereren en oordeelde dat zijn gewricht in de middenvoet kapot was gegaan.
Daar kreeg hij zooltjes voor aangemeten, die hij uiteindelijk begin 2016 kon ophalen (ging een beetje tijd inzitten, poehee).

De zooltjes hielpen, maar er ontstond een nieuw probleem; door de zooltjes waren alle schoenen die hij sindsdien aan heeft gehad te krap en nu zit er een chronische ontsteking op de knokkel aan de zijkant van zijn voet door het schuren van zijn schoen.

Inmiddels heeft hij weer nieuwe zooltjes aan laten meten, hebben we eindelijk schoenen kunnen kopen met de juiste breedtemaat en staat er weer een afspraak in het ziekenhuis...
Ik hoef jullie denk ik niet te vertellen hoeveel kilo paracetamol en diclofenac er al doorheen is gegaan hier :(

En iedere keer dat hij er last van heeft of extra last van krijgt, vallen er taken van hem op mijn schouders, naast alles wat ik toch al moest doen.
Zo hadden wij in de zomer van 2015 héél véél krantenwijken overgenomen met de bedoeling dat hij die zou lopen, ik was wel gewoon aan het werk in de supermarkt en hij was vrij.
Uiteindelijk heb ik het dus (bijna) allemaal zelf moeten doen.

Ook het opruimen van de keuken laat hij soms zitten omdat hij zijn voet rust wil geven en op de dagen dat ik zelf al aan het werk ben geweest en 's middags voor de kinderen moet zorgen kom ik pas rond 17uur aan de keuken toe, en dan moet ik er nóg moed en energie voor verzamelen.
En als dat niet lukt, dan word het dus iets makkelijks zoals pizza uit de oven (het enige plekje in mijn keuken wat dan niet bezet is door zooi) of bestel ik eten.
Ter illustratie: wij hebben een standaard woningbouw keukenblok. 2 stapels borden, pannen van de vorige avond en de gebruikte bekers en glazen en het aanrecht staat zó vol dat koken niet meer gaat.

Ik ben blij dat ik dus ook nog hulp in de huishouding heb, want ik zou het niet trekken in mijn eentje.
En mijn man doet (meestal ;) ) echt zijn best, maar wat niet gaat...

Ik ga ervan uit dat ik niet de enige ben met zo'n vervelend verhaal.
Waar lopen jullie tegenaan in de verdeling van het huishouden?

maandag 19 juni 2017

Spijt

Ik vind spijt een vrij nutteloze emotie en ik moet zeggen dat ik daar weinig last van heb.

Dat betekend niet dat mijn keuzes altijd de beste zijn of dat ik het niet beter anders had kunnen doen, maar dan heb ik ervan geleerd en dat helpt mij dan in de toekomst.
De emotie die dan komt kijken bij het maken van de verkeerde keuze, spijt dus, die heb ik dan niet.

Als ik ook terug kijk naar de keuzes die ik heb gemaakt en de emoties die ik had toen ik ze maakte, dan denk ik ook dat de keuze die ik op dat moment maakte gerechtvaardigd was.
Daarbij ligt het in het verleden en kan ik het niet meer veranderen (uitgezonderd het oplossen van problemen die daardoor misschien zijn ontstaan).

Zo zijn wij 7 jaar terug verhuisd naar een duurdere woning en dat bleek in de crisis niet altijd even handig.
Maar waar wij zaten was ik doodongelukkig, dan kan je nog zoveel geld overhouden maar dat heeft geen zin als je eraan kapot gaat.
En dan kan ik wel denken; als ik het nou nog een paar jaartjes volgehouden had, dan hadden we meer kunnen sparen en misschien wel eerder een huis kunnen kopen.
Maar ik weet dat dat geen optie was toen en ik ben nog steeds heel blij dat we de kans kregen hier te komen wonen.

Ook weer gaan roken, heb ik eigenlijk geen spijt van, hoe stom dat ook klinkt.
Ik zat in een moeilijke situatie en had een moment van zwakte, als je jaren sterk bent gebleven bereik je ooit je breekpunt.
Ja, het is zonde en stoppen is nog steeds niet gelukt, maar het heeft mij wel door een moeilijke periode heen geholpen.
Dat klinkt vast onbegrijpelijk maar soms werkt dat zo met verslavingen.
Overigens staat stoppen wel weer op het lijstje, maar op advies van de huisarts wachten we nog even.
Er komen nog wat moeilijke dingen aan voor ons en als we dan stoppen willen we natuurlijk wel dat het lukt.
Zo ben ik nu bezig met het afbouwen van een medicijn en mijn man gaat weer naar het ziekenhuis voor zijn voet.

Maar het zit ook in de kleine dingen, zoals naar de grote gele M of eten bestellen.
Had ik het geld beter in mijn zak kunnen houden? Waarschijnlijk wel.
Had ik een moment van zwakte? Ja natuurlijk!
Heb ik er tóch van genoten? Gelukkig wel.
Maar heb ik dan ook geleerd wat ik kan doen om hier in de toekomst niet op terug te vallen? Ook dat kan ik beamen.
Helaas hangt het niet helemaal van mij af, als de keuken is opgeruimd dan kook ik echt wel, of dat nou ingewikkeld of makkelijk is, maar de keuken opruimen is de taak van mijn man... (daarover morgen meer)

In mijn ogen is spijt ook niet te verwarren met je schuldig voelen, want natuurlijk voel ik mij wel schuldig als ik erg tegen iemand ben uitgevallen of iets dergelijks.
Dat wil dan niet gelijk zeggen dat ik er spijt van heb, want over het algemeen was het uitvallen wel terecht, maar de reactie buiten proportie ;)

Hoe zit dat met jullie?
Hebben jullie snel last van spijt?
Of kijk je er sowieso heel anders tegenaan dan mij?

donderdag 15 juni 2017

Marktplaats

Na jaren minimaliseren heb ik toch nog steeds spullen die ik wil verkopen.
Sommige dingen zijn weer in huis geslopen en kunnen nu na een nieuwe opruimronde weer weg, sommige dingen heb ik weer gekregen omdat ik weer op een rommelmarkt ging staan en andere dingen heb ik gewoon nog niet eerder afscheid van kunnen nemen.

Zoals mijn trouwjurk, de wieg en het ledikant.
Naarmate je meer en meer opruimt, worden álle spullen in je huis steeds onbelangrijker.

Dus nu mogen die ook weg, maar... ik raak ze aan de straatstenen niet kwijt...

Misschien ligt het aan de prijs, al heb ik die al 2x verlaagd.
Of zijn de spullen niet interessant genoeg, de trouwjurk is maat 34 bijvoorbeeld.
En gezien veel mensen tegenwoordig trouwen nadat ze kinderen hebben gekregen, zijn er misschien weinig bruiden die daar nog in passen, ik in ieder geval ook niet meer ;)

Ik heb ook diverse kleine spullen in huis, toen ik daar laatst een paar dingen van op de foto zette en ze te koop aanbood op facebook, was ik de helft binnen no time kwijt.

Ik vind het wel jammer dat ik de grote spullen dan niet kwijtraak, dat ruimt zo lekker op!
En dat stimuleert ook om alle andere spullen op de foto te zetten, nu staan eigenlijk die grote dingen zodanig in de weg dat ik erg weinig ruimte heb om die dozen uit te pakken.

Het gaat om deze advertenties

Iemand nog tips?
Of begrijpen jullie ook niet waarom het niet wil lukken?
(en als je interesse hebt mag je natuurlijk ook even kijken)

Edit: na adviezen op de facebook bespaargroep van meer geld minder stress heb ik voor de wieg een nieuwe advertentie gemaakt met nieuwe foto's

maandag 12 juni 2017

Hoe gaat het eigenlijk met mijn challenge?

Het is een hot topic op diverse plaatsen; de no-spend challenge van meer geld minder stress.
Ook Dana van sandagroen heeft erover geschreven, zij is Sjoukjes buddy.

Nu ben ik natuurlijk al vanaf januari bezig met mijn eigen challenge, maar ik heb er tot nu toe eigenlijk weinig over geschreven hoe dat nu gaat.
En toegegeven; het valt tegen.

Ik geef sowieso meer geld uit dan ik van tevoren had bedacht, wat niet altijd wil zeggen dat de uitgave niet nodig was maar het is toch jammer.
En ik vind het moeilijk gemotiveerd te blijven, in eerste instantie omdat het geld er wél is, maar ten tweede ook omdat ik wel eens het gevoel krijg dat ik nutteloos bezig ben en mijn doel nooit ga halen.

En ik heb daardoor echt wel een paar keer toegegeven aan minder noodzakelijke uitgaven, laat ik daar eens mee beginnen:

- een stapel dvd's, ik vond nog wat vvv-bonnen in mijn la en wilde daarvan de nieuwste Star Wars film (€17 uiteindelijk) kopen. In mijn zoektocht kwam ik ook nog wat goedkope Harry Potter films tegen, 2 van €7 en 5 van €2, daarnaast ook nog de miniserie Yellow Brick Road die ik altijd al wilde zien voor slechts 50cent.
Geen wereldbedragen dus, maar het was wel meer geld dan de waarde van de vvv-bonnen.
- grote ballonnen voor de kinderen bij een prijsvechter, degene die ze hadden waren geknapt dus toen ik een zakje nieuwe zag heb ik ze toch maar gekocht. Ach, het zal nog wel een paar jaartjes duren voor ze weer op zijn.
- canvassen voor in de tuin, 3 van €4 per stuk om de boel een beetje op te fleuren
- een bordje van Blond met London dingen erop, ik kocht er wat kadootjes en boven een bepaald bedrag was gratis bezorgen en dit ontbijtbordje wilde ik wel hebben.
- kadootjes voor de kadootjes doos, dat valt wel binnen mijn challenge maar het was toch niet direct nodig.
- we zijn naar de bioscoop geweest. Tja, de nieuwste Lego film kon ik mijn kinderen toch niet ontzeggen ;)
- ik heb een zwak voor loterijen en koop dus toch af en toe loten, zoals voor koningsdag toen ik ze met korting kon kopen door airmiles in te leveren
- en oei! Wat hebben wij veel geld uitgegeven aan fastfood en eten bezorgen. In alle drukte is het heel moeilijk om niet toe te geven aan die zwakke momenten!

En dan hebben we ook nog de onvoorziene uitgaven die wél nodig waren:

- planken voor op de kamer van mijn oudste zoon (klik voor het hele verhaal)
- wéér nieuwe schoenen voor mijn man en straks ook weer nieuwe zooltjes, hij blijft maar problemen houden met die voet
- ok, dat de APK van de auto geld zou gaan kosten wisten we wel van tevoren, maar zóveel zagen we niet aankomen :(
- helaas, mijn man liet zijn telefoon kapot vallen, de nieuwe kostte €150
- een nieuwe schoudertas €13 en nieuwe fietstassen, de oude waren stuk en in het kader van goedkoop boodschappen kunnen doen zonder auto, hele grote nieuwe gekocht voor €30
- en gewoon her en der wat kleine dingetjes zoals mierenlokdoosjes en wormenpillen enzo, het telt toch allemaal weer op.

Als laatste de dingen die binnen de challenge vielen, maar ook die kosten geld
- de nieuwe fiets
- het ondergoed
- het kraantje voor buiten laten we toch niet aanleggen, in plaats daarvan hebben wij een langere tuinslang gekocht bij de L.idl voor €20.
Dat is dus eigenlijk een besparing want het aanleggen van het kraantje was vele malen duurder geweest
- kadootjes, vooral hieraan blijk ik toch best veel uit te geven.
Ik wist niet dat ik zoveel verjaardagen had ;)
- kleding gekocht, vooral shirts voor de oudste want die begint overal uit te groeien
- schoenen voor de middelste, zijn oude waren te klein
- het dierentuin abonnement is zoals gepland verlengd
- en de boodschappen, ik heb daar een budget voor opgesteld van €350 per maand.
In januari ging ik daar al overheen en was het €439,96
In februari ben ik ook flink uitgeschoten door ons feestje en was het €672,98, wel via de kado enveloppen nog €200 terug gekregen
De rest van de maanden ben ik wel netjes binnen budget gebleven:
maart €305,10
april €345,12
mei €320,75
waardoor ik op een gemiddelde uitkom van €416,78
Als je die €200 van het kadogeld er nog af haalt kom ik op €376,78 gemiddeld.
Kost nou eenmaal geld een feestje en ik heb al flink bespaard door het allemaal zelf te organiseren en alle hapjes zelf te maken, het was gewoon heel luxe en ik ben blij dat we ons 12,5 zo 'uitgebreid' gevierd hebben.

Ik vind wel dat we nog steeds teveel geld uitgeven en ga daarom ook meedoen aan de challenge van Sjoukje, een buddy heb ik inmiddels ook al!
Die gaf aan ook moeite te hebben met haar motivatie als ze dit soort dingen probeert dus dat word nog wat met ons! :P
Nee, zonder gekheid, dan kunnen we natuurlijk gewoon elkaars steun zijn.

Ik ben benieuwd hoe ik het de komende tijd weer ga doen.
Doen jullie nog een challenge? Deze of misschien iets heel anders?
En hoe zit het met jullie motivatie?

zondag 11 juni 2017

Zomaar Zondag (5)

Het was oprecht een baggerweek.

Ik zit met de mislukte koop van het huis in mijn maag, de marktplaats en Facebook verkopen schieten totaal niet op op het moment, had wat spullen verkocht via Facebook en die zijn niet opgehaald, ik was vrij van het werk maar ben uiteindelijk toch nog 2 nachten aan het werk geweest en heb woensdag zo slecht geslapen dat ik donderdag heel de dag op bed heb gelegen met flinke pijn in mijn nek en hoofd.

Positieve punten? Even héél goed nadenken...

- er is 1 ding via Facebook wél opgehaald. Een klein kastje voor €3. Scheelt toch weer ruimte en geld
Overigens heb ik hier ook nog een tasje met spullen staan die ik verkocht heb aan een moeder van school, maar dat gaat iedere keer mis met ophalen/meebrengen 😂
- ik heb nog €25 verdiend door een paar uurtjes bij iemand te helpen, daar had ik wel tijd voor aangezien ik eigenlijk vrij was deze week 🤐
- ik heb de was weggevouwen en heb nog 2 volle draaien gedaan en opgehangen
- dinsdag had mijn oudste een dag extra vrij, hij verveelde zich en wilde een spelletje op de Wii U kopen dus heeft hij aangeboden lekker veel klusjes te doen 😄
- we hebben veel boodschappen gedaan, alles wat ik altijd ruim in voorraad heb was op. Het word even goed opletten om nu nog rond te komen met mijn budget deze maand maar door alles weer in huis te hebben hoef ik niet last minute dingen die ik nodig heb aan te schaffen bij de 'verkeerde' supermarkt, dus dat moet dan weer geld schelen.
- ook in een slechte week ben ik zo ontzettend dankbaar voor mijn fantastische gezin! Lieve man en kinderen, schattige beestjes. Daar put ik dan echt mijn kracht uit 😍

Hoe ging jullie week?

vrijdag 9 juni 2017

Inspiratieloos

Behalve dat we het heel druk hebben hier, voel ik mij ook een beetje inspiratieloos.

Ik heb genoeg onderwerpen om nog over te schrijven, maar de verhalen willen niet komen.

Ook hadden wij een afspraak gehad met bank 2 vorige week die tot dezelfde conclusie kwam als bank 1 en dat was eigenlijk zo'n teleurstelling dat ik het niet op kon brengen erover te schrijven.

Wel is ons iets duidelijker uitgelegd wat nu het probleem is:
we kunnen met ons uitgerekende gemiddelde inkomen (door 2014 heel laag en ze kijken niet naar de extra inkomsten) slechts €153.000 lenen.
Met een starterslening van €30.000, ons eigen geld van €15.000 en een aankoopprijs van €215.000 kosten koper komen we dan nog €25.000 tekort.
Dat tekort zou de bank best willen overbruggen, maar omdat wij dan niet meer aan de voorwaarden voldoen voor de NHG vervalt de starterslening.
Dan is het gat dus €55.000....

Extra zuur is dat wij met een rente zonder korting voor 10 jaar vast (2,4%), voor een hypotheek van €210.000; €811 bruto en €709 netto zouden betalen inclusief aflossing via annuïteit.
Onze huur is op dit moment €770...
En wij sparen €1.000 per maand...

Ik zit dus een beetje in zak en as.
Ik heb mij net 7 jaar het schompes gewerkt om schuldenvrij te worden en de crisis te overleven en nu moet ik mij dus nóg een jaar het schompes gaan werken om een huis te kunnen betalen... wat we nu al zouden kunnen betalen!

Dus als iemand nog wat geld heeft rondslingeren hoor ik het graag ;)